Gisteren kreeg ik een e-mail met als onderwerp werkzeug. Op het moment dat ik de e-mail binnenkreeg was ik, behalve dat ik naar mijn computerscherm staarde en een banaan at, weer niets aan het doen. Ik doe steeds alsof ik heel hard werk en veel fruit eet maar eigenlijk eet ik alleen maar veel fruit.
Ik voelde me door de e-mail betrapt. Ik wil de enige zijn die weet dat ik geen werkzeug ben. De toon van dit e-mailonderwerp stond me tegen. Toch klikte ik de e-mail open. Zo gaat dat met dingen die je ongemakkelijk doen voelen, je wil dat ze je nog ongemakkelijker doen voelen. De e-mail was geschreven in het Duits. Toen werd ik pas echt bang. Beschaamd stuurde ik een screenshot van de e-mail naar een vriend. Hij schreef in een bericht terug dat werkzeug in het Duits gereedschap betekent.
Mijn kapstok kijkt al weken kwaad. Hij ligt op de vloer terwijl hij aan de muur zou moeten hangen. Mijn jas en sjaal hangen met punaises op. Vandaag ging ik naar de doe-het-zelfzaak en ik kocht er potgrond voor mijn sanseveria en aan de kassa nog een sleutelhanger van Bosch.